مژده ای اهل رضا . روی رضا پیدا شد جلوه حسن الهی به فضا پیدا شد
ضعفا ! روی به گلزار ولایت آرید که گل روی معین الضعفا پیدا شد
غنچه ی نجمه به دامان سحرگاه شکفت بوی گل در نفس باد صبا پیدا شد
علوی طلعت او آینه ی حسن خداست بر همه آینه ی حسن خدا پیدا شد
موسی آن طلعت نادیده که در طور ندید صبحدم در حرم موسی ما پیدا شد
جان فشانید که جانان دو عالم امد درد آرید که ناگفته دوا پیدا شد
به دعا دست بر آرید چرا خاموشید قبله ی حاجت ارباب دعا پیدا شد
چنگ بر چنگ زن آهنگ غریبی بنواز چه نشستی که غریب الغربا پیدا شد
کعبه جان به حرم خانه موسی آمد یا که در مروه ی دل نور صفا پیدا شد
سوره فتح بخوانید علی می آید آیت صبر بیارید رضا پیدا شد
اهل ایران همه جان از پی ایثار آرید که ولی نعمت و مولای شما پیدا شد
گرچه گفتند که در خوف و رجا باید بود خوف از خویش برانید رجا پیدا شد
آمد از راه کریمی که به باب کرمش تاج شاهی به قدم های گدا پیدا شد
ای ز غم خسته برو غصه به دریا افکن ای گره بسته بیا عقده گشا پیدا شد
برق رحمت زد و اوراق غضب را سوزاند قلم عفو پی محو خطا پیدا شد
نه به محشر نه به برزخ نه به میزان نه صراط این چراغیست که نورش همه جا پیدا شد
لاله ی آرزوی آل محمد (ص) رویید گوهر گمشده ی اهل ولا پیدا شد
تا چو (میثم) به درش دست گدایی نگرفت کس ندانست در این خانه چه ها پیدا شد
( تلخیص شده از دیوان نخل میثم )
